Als u door de poorten van het Governor's Palace van Colonial Williamsburg stapt, vindt u een verborgen juweeltje dat bezoekers al tientallen jaren verrukt: het iconische heggendoolhof. Dit levende labyrint is niet alleen een leuke afleiding; het is een zorgvuldig vervaardigd stukje geschiedenis, waarin 17e-eeuwse Engelse tuintradities worden gecombineerd met het koloniale erfgoed van Virginia.
Het doolhof, officieel bekend als het hulstdoolhof, dankt zijn bestaan aan Arthur Shur Cliff, de eerste landschapsarchitect van de Colonial Williamsburg Foundation. Hij ontwierp het als een kleinere replica van het beroemde Londense Hampton Court Palace-doolhof, dat dateert uit 1690¹. Jarenlang stond het doolhof vol met Amerikaanse hulststruiken, maar in 1999 vervingen arbeiders deze door 650 winterharde yaupon-hulstplanten om de tand des tijds beter te kunnen doorstaan¹. Tegenwoordig worden deze weelderige groene heggen ruim anderhalve meter hoog, waardoor muren ontstaan die ontdekkingsreizigers van alle leeftijden uitdagen en charmeren.
Wat maakt dit doolhof zo bijzonder? Het is een klassiek doolhofontwerp, zoals dat ooit werd gebruikt om muizen te testen, met kronkelende paden die naar doodlopende wegen en onverwachte bochten leiden¹. Het doel is duidelijk: bereik de kleine stenen patio met banken in het midden, een vredige beloning voor degenen die met succes door de bochten navigeren. Voor sommige bezoekers, zoals Steve Obermann, een inwoner van Texas, is het doolhof een trip down memory lane; hij herinnerde zich dat hij het als kind dertig jaar vóór zijn recente terugkeer bezocht¹. Voor anderen, zoals de familie Brat to li uit New Jersey, is het een snel maar bevredigend avontuur dat slechts drie of vier minuten duurt om op te lossen¹.
Hoewel niemand kan bevestigen dat er op deze plek een exact 18e-eeuws doolhof aanwezig is, denken historici dat dit een waarschijnlijke toevoeging is, aangezien heggendoolhoven in die tijd populair waren in Engelse tuinen¹. Het huidige doolhof, gerestaureerd en heropend in 2001 na twee groeiseizoenen, is een geliefde plek geworden in de tuinen van het Gouverneurspaleis¹. Chappell, een vertegenwoordiger van de stichting, merkte op dat het “zonder twijfel een favoriete plek in al onze tuinen” is, die zowel kinderen als volwassenen aanspreekt¹.
Of je nu een geschiedenisliefhebber bent, een puzzelliefhebber, of gewoon op zoek bent naar een pauze tijdens museumrondleidingen, het hulstdoolhof biedt iets unieks. Het is een plek waar je kunt vertragen, kunt lachen om verkeerde afslagen en een verbinding met het verleden kunt voelen. Terwijl je door de yaupon-hulstmuren dwaalt, los je niet alleen een doolhof op, je stapt in een traditie die mensen al eeuwenlang boeit.
Let op: dit artikel is vanuit de Engelse versie vertaald door Google Translator.
Deze blogpost is ook beschikbaar in het Afrikaans, Azərbaycan dili, Bahasa Indonesia, Bahasa Melayu, Basa Jawa, Bosanski, Català, Cymraeg, Dansk, Deutsch, Eesti, English, Español, Esperanto, Euskara, Français, Frysk, Galego, Gàidhlig, Hrvatski, Italiano, Kiswahili, Latviešu valoda, Lietuvių kalba, Magyar, O'zbekcha, Polski, Português, Română, Shqip, Slovenčina, Slovenščina, Suomi, Svenska, Tagalog, Tiếng Việt, Türkçe, Íslenska, Čeština, Ελληνικά, Беларуская мова, Български, Кыргызча, Македонски јазик, Монгол, Русский, Српски језик, Татар теле, Українська, Қазақ тілі, Հայերեն, עברית, ئۇيغۇرچە, اردو, العربية, سنڌي, فارسی, كوردی, پښتو, नेपाली, मराठी, हिन्दी, অসমীয়া, বাংলা, ਪੰਜਾਬੀ, ગુજરાતી, தமிழ், తెలుగు, ಕನ್ನಡ, മലയാളം, සිංහල, ไทย, ພາສາລາວ, ဗမာစာ, ქართული, አማርኛ, ភាសាខ្មែរ, 日本語, 简体中文, 繁体中文 and 한국어.